Tussen 18 oktober en 15 november 2009 leefden 4 kunstenaars elk een week, in afzondering, op een houten boot. De boot werd gemaakt in Bangladesh. Leerlingen van de Sint-Lucas hogeschool bouwden hem om tot een woonboot zonder basisvoorzieningen. Gestationeerd op de Leie, in het hart van Gent, maakten de tijdelijke bewoners de link met de allerarmsten in Bangladesh. In primitieve omstandigheden creëerden ze hun kunstwerken.
Bangladesh
Grond is schaars en duur in het deltagebied van Bangladesh, waardoor de allerarmsten geen plaats hebben op het ‘vasteland’. Al eeuwenlang wonen ontelbare – vaak omvangrijke – families op kleine houten boten. Zonder elektriciteit of andere voorzieningen bewijzen talrijke Bengaalse overlevingskunstenaars dagelijks hun creativiteit. Dit zowel tijdens de 5 maanden durende regenseizoen (moessonregen) als tijdens het zeer hete en droge seizoen.
Gent
Studenten binnenhuisarchitectuur van de Sint-Lucas Hogeschool Gent gingen de uitdaging aan om een woonboot te maken met 80% recyclagemateriaal.. Het werd een confrontatie met de zeer actuele wereldproblematiek van grondstoffen, duurzaamheid, klimaat, ecologie en solidariteit. De woonboot vormde een opvallende verschijning in het stadscentrum en wakkerde de nieuwsgierigheid van veel bezoekers sterk aan.
Net zoals in Bangladesh werd de boot zonder basisvoorzieningen bewoond. Van 18 oktober tot 15 november woonden en werkten er een week lang vier kunstenaars op de boot. Bovendien hadden de tijdelijke bewoners geen contact met de buitenwereld, behalve tijdens het dagelijkse bezoekuur waar elke geïnteresseerde Gentenaar even aan boord kon. Het isolement en het leven met ‘low impact’ had duidelijk invloed op het creatief proces. Door in hun eigen discipline kunst te creëren, geïnspireerd door hun ervaring en/of de leefomstandigheden van Bengaalse armen, bracht Gent-Bang het leven in het Zuiden dichter bij de Gentenaars. Zo riep het project op tot solidariteit.
2500 euro voor Bangladesh
Vzw Viadagio werkte voor dit project samen met vzw Asha en schonk de gewonnen geldprijs aan deze vereniging. Asha staat in het Bengaals voor hoop. Het is een kleine Vlaamse vereniging die met fondsen van sympathisanten probeert om hoop te creëren op een aantal manieren. Lees meer.
Asha financiert al een viertal jaren 30 schooltjes waar ongeveer duizend kinderen (voornamelijk meisjes) school lopen die omwille van economische redenen vrij vlug afhaakten binnen het reguliere onderwijs. Via een aangepast onderwijs- en maatschappelijk traject worden deze kinderen gedurende drie jaar ondersteund om terug aansluiting te vinden bij het onderwijs.
Op beperkte schaal worden microkredieten en bedrijfsbegeleiding aangeboden om bewoners van sloppenwijken zonder enig toekomstperspectief, de kans te bieden om een zelfstandig en duurzaam leven uit te bouwen. Op die manier werden al een aantal winkeltjes en een visvijver uitgebouwd. Ook drie riksja bestuurders kregen een krediet om een koerierfiets aan te schaffen.
Vzw Asha investeerde tot slot in een naaiatelier. Een 16-tal medewerkers uit de sloppenwijken van Dhaka bouwden met de professionele begeleiding van vzw Asha een borduuratelier uit. Er wordt tafellinnen met een specifiek design gemaakt. De tafelkleedjes worden door Asha-vrijwilligers in Vlaanderen gecommercialiseerd. Het project loopt al twee jaar en is quasi zelfbedruipend. Asha verzorgt de opleiding van de medewerkers, zorgt voor een gegarandeerd loon (bovenop het Bengaalse minimumloon) en werkt conform alle fair trade principes.
